Na rynku pracy od lat krąży trafne powiedzenie: pracowników zatrudnia się ze względu na ich kompetencje twarde, a zwalnia przez brak kompetencji miękkich. Wielu rekruterów i menedżerów wciąż powiela ten schemat. Podczas analizy aplikacji skupiają się na pozycjach w CV – uczelniach, certyfikatach czy znajomości narzędzi. Dopiero po kilku tygodniach okazuje się, że nowy pracownik nie potrafi współpracować w grupie, unika trudnych rozmów lub paraliżuje go każda zmiana.
Aby proces selekcji przyniósł firmie realną wartość, należy zrozumieć różnicę między tymi obszarami oraz wdrożyć rzetelne metody ich weryfikacji.
Dwa bieguny kandydata
Kompetencje twarde to wiedza specjalistyczna i umiejętności potrzebne do wykonywania konkretnych zadań. Można je sprawdzać za pomocą zadań praktycznych, próbek pracy, certyfikatów czy rozmów merytorycznych. Ich rozwijanie może wymagać różnej ilości czasu – zależnie od stopnia złożoności danej umiejętności.
Kompetencje miękkie dotyczą między innymi komunikacji, współpracy, asertywności, rozwiązywania konfliktów i adaptacji do zmian. Rozwijają się dzięki doświadczeniu, praktyce i informacji zwrotnej. Naturalne style zachowań mogą wpływać na to, jak łatwo przychodzą nam określone działania, ale nie przesądzają o poziomie naszych kompetencji.
Przeczytaj więcej: https://extended.tools/czym-sa-kompetencje-miekkie-i-twarde-poznaj-przykladowe-umiejetnosci/
Dlaczego tradycyjna rekrutacja zawodzi przy ocenie cech miękkich?
Głównym problemem rekrutacji opartej wyłącznie na wywiadzie jest jej subiektywność. Kandydaci doskonale wiedzą, jakich odpowiedzi oczekuje rekruter. Niemal każde CV deklaruje „odporność na stres” i „umiejętność pracy w zespole”. Standardowa rozmowa mierzy więc głównie poziom przygotowania kandydata do autoprezentacji, a nie jego rzeczywiste zachowanie w trudnych sytuacjach.
Aby rzetelniej oceniać kandydatów, dział HR powinien łączyć różne metody, takie jak ustrukturyzowane rozmowy, zadania praktyczne i badania predyspozycji. Dzięki temu decyzje nie opierają się wyłącznie na pierwszym wrażeniu.
Jak badanie predyspozycji oparte na modelu Extended DISC® wspiera rekrutację?
Rozwiązaniem tego wyzwania jest model Extended DISC® – profesjonalne narzędzie badające naturalne style zachowań w środowisku pracy. Badanie nie ocenia wiedzy ani inteligencji, lecz diagnozuje łatwość uruchamiania określonych zachowań pod wpływem presji i codziennych obowiązków. Model identyfikuje cztery podstawowe style, które w rekrutacji pokazują zróżnicowane predyspozycje:
- Style nastawione na tempo i cele – osoby o stylu D często koncentrują się na celu, sprawnym podejmowaniu decyzji i szybkim działaniu. Osoby o stylu I zwykle dobrze odnajdują się w kontaktach z innymi, wymianie pomysłów i angażowaniu zespołu. Nie oznacza to jednak, że każda osoba o tych stylach ma automatycznie rozwinięte kompetencje przywódcze czy komunikacyjne.
- Style skupione na stabilizacji i analizie – osoby o stylu S często cenią stabilność, współpracę i przewidywalność. Osoby o stylu C zwykle preferują dokładność, analizę i jasno określone zasady. To wskazówki dotyczące preferowanego sposobu działania, a nie potwierdzenie lojalności, empatii czy poziomu umiejętności analitycznych..
Dzięki badaniu rekruter dowiaduje się, które zachowania przychodzą kandydatowi naturalnie, a które będą wymagały dużego nakładu energii.
Co zyskuje firma dzięki diagnozie Extended DISC® w rekrutacji? Jak połączyć wiedzę twardą z diagnostyką Extended DISC®?
Nowoczesna rekrutacja wymaga spojrzenia na kandydata z kilku perspektyw. Warto najpierw określić kompetencje niezbędne na danym stanowisku, a następnie sprawdzić je za pomocą rozmowy, zadań praktycznych i przykładów z dotychczasowej pracy. Badanie predyspozycji oparte na modelu Extended DISC może uzupełnić te informacje o preferowany styl działania i komunikacji kandydata.
Nie istnieje jeden idealny styl Extended DISC dla konkretnego stanowiska. O skuteczności pracownika decydują również jego umiejętności, doświadczenie, motywacja i warunki pracy. Łączenie różnych źródeł informacji pomaga lepiej przygotować decyzję rekrutacyjną i ograniczać ryzyko niedopasowania.
Artykuł sponsorowany
